Oh Desert !


Pancha Vismrit

Decorated with towns and cities
Religion culture and legends
And decorated with growth and prosperity
The desert
Where I am right on
Being a stranger
In pursuit of life
In pursuit of dreams
Sitting on the burning sands
Writing love letters to beloved ones
And digging deep into ground and ditches for future
Doing plumbing in unfortunates
Building heaven for others
cooking and feeding creatures
On the desert
I have a thirst for life and dreams
I have a hunger for fair livelihood
And for shade of integrity
My home made up of sands may collapse
Any of the moments with hot air
Its one blowing
The traces of my foot prints
May erase permanently
Which to follow while returning home
And myself may fade like a flower in the sun
I am so needy
On the desert
Oh desert
Oh Saudi Arabia
Oh the world of Muslims !
I call for camels for water and livelihood
I call for Koran to awake the integrity
I call clouds in the sky for rain
On the desert
Oh desert!
But it's not a desert
Yeah, you are not a desert
You must not be a desert

21 October 2010
Jeddah Saudi Arabia

आज अर्को कवि भेटियो


स्यानु पाईजा

पत्र-पत्रिका यसरी लेख्थे
समचारले यसरी नै भन्थे
सुनको अन्डाबारीलाई बर्सेनी फ्लुले तर्साउछ
कुखराबारीमा आर्थिक मन्दी पस्छ बर्सेनी
अब्यवस्थित सँगुरखेतीमा नमिठो दुर्गन्ध उब्जिन्छ।
यो काग सबैको कान बोकेर उड्छ।
गाउँ कावा (स्याल) कराउने गरि रित्तिन्छ
यो शहरमा फेरी एउटा म:म: पसल थपिन्छ
यो शहरमा फेरी अर्को भट्टी पसल थपिन्छ
यो शहरमा फेरी एउटा एनजिओ पसल थपिन्छ
यो शहरमा फेरी अर्को मेनपावर पसल थपिन्छ
यो शहरमा फेरी एउटा डान्सवार खोलिन्छ
यो देशमा अर्को रक्सी कारखाना बन्छ
यो देशमा अर्को चुरोट कारखाना बन्छ
अखबर थपिन्छ, एफएम थपिन्छ
प्राईभेट स्कुल थपिन्छ, क्लिनिक थपिन्छ
आफ्नै कान नछाम्नेहरुबाट सन्तान थपिन्छन
सन्तान जन्मदै कुपोषण बोकेर जन्मन्छन
देश बहिरा ज्ञाता उत्पादन केन्द्र बन्छ
कलेजहरु कार्यकर्ता उत्पादन केन्द्र
हरेक घरमा बिदेश सप्लाई गर्ने कुल्ली उत्पादन हुन्छ
टिभिहरु नेता बोलेको सुन्न कर गर्छन
नेताहरु सबैलाई आफ्नो कार्यकर्ता गराउन कर गर्छन
साउनमा आँखा फुटेको गोरू सधै हरियो देख्छ
सबैको आँखा साउनमा फुटेको छ
एउटा कैदी जेलमा पुगेर कवि बन्यो
एउटा नेपाली बिदेश पुगेर देश प्रेमी बन्यो
हिजो र आज अलग अलग कृति बिमोचन भयो
जेल पुगेको कवि को, बिदेश पसेको कबिको
दुबैको कवितामा देश रोएको छ
दुबैको कवितामा देश बाँधिएको छ
रित्तो किलोमा लुटे डाम्लोले भोको भैसी
झ्यालखानाभित्र देश पस्न सक्छ
बिदेशमा देशको सम्झना पुग्न सक्छ
हामी बिदेशमा छौ र सम्झना देशमा छ
हामी बिदेशमा सफा गर्छौ र बाग्मती फोहर छ
हामी बिदेशमा शान्तीले बाँच्न खोज्छौ र नेपालमा अशान्ती
ब्यक्ती शक्तिशाली हुन खोज्छौ र देश कम्जोर छ
हाम्रो मन कम्जोर र हामी बलियो हुन सक्दैनौ
आज अर्को कवि भेटियो
आज अर्को कवि थपियो
त्यसो भए अर्को गाउँ रित्तियो त ?

पात्लेखेत-७, म्याग्दी

म एक्लो छु,नितान्त एक्लो !!


चकेन्द्र राई

म
माटो भएर ढुङ्गा सगै
टासिन जानिन ……
किनार भएर नदी सगै
गासिन जानिन……
अन्यायको जातोमा मकै सरी
पिसिन जानिन……
आकाश भएर क्षितिज सग
मिसिन जानिन……
त्यसैले.....
म एक्लो छु , नितान्त एक्लो !

न बुढो राजनीतिक
ईतिहासको खोल ओडेर
यथास्थितिमा लम्पसार परी
काग्रेस बन्न सके…………

न म
दोबाटोमा दोधार/ दोमन लिएर
ठिङग उभी रहने दुई जिब्रे
ए.माले बन्न सके ……

न त
मिठा मिठा सपना बाड्दै
आशै आशाको स्वर्ग दिलाउदै
धामसको खेती गर्ने
ए.माओवादी बन्न सके ……
त्यसैले.....
म एक्लो छु , नितान्त एक्लो !!

मेरो दुई खुट्टाहरु
आन्दोलनहरुमा भिड
थपी दिन मात्र काम आए ।
मेरो हातहरु
आमासभाहरुमा थपडी
मार्न मात्र लगाए ।
अलिकती बिबेक पनि
चाप्लुसी र चाकडीमा नै कजाए ।
त्यसैले.....
म एक्लो छु , नितान्त एक्लो !!!

आज सोच्छु
भाग्य पनि कस्तो कस्तो ?
कोही दरबार बाट एकान्त कुना तिर बसाइ सरे
कोहि कल्पनाको आकश बाट यथार्थको धरतिमा झरे
नहुने जति नेपालमा नै हुदो रहेछ हरेकाहरुले नै चैन गरे
त्यसैले.....
म एक्लो छु , नितान्त एक्लो !!!!

प्रवाशबाट


दिव्य गिरी

बितेका वर्षरूमा जस्तै
यो वर्षपनि आँखामा झझल्को आईरहेछ
घर अगिल्तिरको बगैंचामा
गोदावरी फुलेको होला
मखमली फुलेको होला
सयपत्री फुलेको होला
तिनै फूलहरूको सुगन्धले
आँगन मग्मगाएको पनि होला
तिनै फूलहरूको सौन्दर्यले
आँगन जग्मगाएको पनि होला
र, घर पूर्णतः
नयाँ दुलही जस्तै सिँगारिएको होला ।
दिदी,
तिमी मनको मजेरीमा
विश्वासको दीयो जलाएर
माला गाँसिरहेकी हौली
यसपालि त भाईलाई तिहारले अवश्य ल्याउंछ भन्दै
भाईटीकाको दिनलाई औंलाहरूमा गन्दै
घरसम्म जोडिएको नागवेली गोरेटोभरि आँखा तान्दै ।
तर दिदी,
गएका वर्षरूमाझैँ
तिमीले गांसेको माला
मेरो गलामा नसुहाउंदै ओईलाउने भयो
माला भित्ताको किलामा झुण्डाएर
तिमी पूर्ववतः रुने भयौ ।

म सात समुद्रपार रहे पनि
मन त्यहीं पुगेको छ
सोच्न त पोहरको वर्षपनि सोचेको थिएं
त्रि्रो हातबाट टीका लगाएर
दीर्घायुको आशिर्वाद माग्छु
तर दिदी,
सोचे जस्तो हुंदै रहेनछ जिन्दगी
मैले पाएको भनुँ वा रोजेको भनुँ
मेरो वन्दकी जिन्दगी
बलिदिन पन्साएको बोको जस्तै
मेरो फौजी जिन्दगी
न पत्नीलाई चाहेजति माया दिन पाइन्छ
न नानीहरूलाई काखभरि खेलाउन पाइन्छ
नत बृद्ध बाबु-आमाको आश पूरा गर्न सकिन्छ
खै, के जिन्दगी भोगेको छु भन्नु र ?
मात्र जिन्दगी आँसुमा अनुवाद भैरहेछ
मात्र जिन्दगी आशैआशमा झुण्डिरहेछ
मनको फाँटहरूमा व्यथाको बिस्कुन सुकाउनु पर्छ
झर्नै लागेको आँसु गहमा नै लुकाउनु पर्छ ।

सत्य हो दिदी,
नढाँटी भन्छु
म बन्दुक बोकेर बाँचिरहेछु
म बन्दुक भिरेर मर्दैगैरहेछु
पुर्खाले आर्जन गरेको वीरत्वको नाममा
पुर्खाले आर्जन गरेको वीरत्वको आडमा
परार्इको लागि आफुलाई अर्पेर
म प्रवाश भोगिरहेछु
आँखाको नानीभित्र देशको सम्झना लुकाएर
म परदेश बाँचिरहेछु ।
विवश छु
इतिहासको उपस्थितिमा शिर झुकाउनु पर्छ
मन आत्मग्लानीले पानी पानी हुन्छ
कत्रो विडम्वना !
पुर्खाहरूले देश जिते
वदलामा म देश हारिरहेछु
पुर्खाहरूले वहादुरी कमाए
वदलामा म वहादुर गुमिरहेछु ।

थाहा छैन दिदी,
कुन दिन विजयको आशिर्वाद शिरमा थापेर
युद्ध-मोर्चातिर कुँदनु पर्ने हो
कुन क्षण खांदाखांदैको गाँस छोडेरर्
मर्न र मार्न तम्सनु पर्ने हो
यसरी निश्चित मृत्यु आफ्नै पिठ्यूंमा बोकेर
अनिश्चित जिन्दगी बांचेको ति म्रो भाइ
आएन भनेर आँसु नखसाल्नु
किन आउंथ्यो भनेर चित्त नदुखाउनु
बरु मेरो चिठी हेरेर मन बुझाइदिनु
अन्त्यमा एउटा अनुरोध दिदी,
मेरो प्रत्येक चिठी पढ्दा वा सुन्दा भने
मनलाई दह्रो गराएर मात्र पढ्नु है
मनमा धैर्य बटुलेर मात्र सुन्नु है
यस कारण कि
चिठीभित्र ति म्रो फौजी भाइले
लडार्इमा वीरको भूमिका नवीकरण गरेको खवर पनि हुनसक्छ
लडार्इमा वीरगति प्राप्त गरेको समाचार पनि हुनसक्छ ।

विगत वर्षरूमा जस्तै
यो वर्षपनि
दिदी, तिमीलाई केवल
मेरो मनभरिको सम्झना
मेरो मुटुभरिको शुभ-कामना ।

टीकाथली-५, ललितपुर, काठमाडौं

THE SNOWMAN


Ningwa shakti Maden

Once there was a snowman
Stood outside the door ,
Thought he’d like to come inside
And run around the floor ;
Thought he’d like to warm himself
By the firelight red ;
Thought he’d like to clamber up
On that big white bed .
So he called the North wind;; Help me now I pray .
I’m completely frozen , standing here all day .

So the North wind came along and blew him in the door
And now there’s nothing left of him
But a puddle on the floor .
Note..
these poem 61st Hong Kong Inter- School Speech
Festival ; Ningwa shakti Maden has winners
The 2nd runner up ;

गजल


इप्सुल मगर

भूल मेरो के थियो र सजाय यति गाह्रो किन ?
पार्यौ मलाई मर्नु भन्दा बाँच्नु यति साह्रो किन ?

नयन भरि सजिएकी छ्यौ मात्र तिमी देख्छु भन्थ्यौ
आज त्यहि नानी मान्यौ तिमीले यति छारो किन ?

ओ हो ! गर्नु सम्म गर्थ्यौ वयान पहिले मेरो हुँदा
त्यही पूर्णिमा तिम्लाई लाग्छ यति अध्यारो किन ?

दिनै पर्छ तिम्ले उत्तर मेरा यी प्रश्नहरुको
यो 'इप्सुल' को माया तिम्ले लियौ उधारो किन ?

आमा


उषा गिरी

जीवन सङ्ग जुझ्दै
हारहरुलाई स्विकार्दै
द्रिढ अठोट मनभरि पाल्दै
बिचलित नभैकन
चुला र चौकामा
ढिकि र जातोमा
बिबसतामा रमाइरहेकी
प्रफुल्ल मेरी आमा
तिमीले आफ्नो
पिडाको क्षणलाई
हासी हासी
हामीलाई हसाउदै
अस्मिताको जोखिमहरुलाई भुली
रज्वस्स्वलाको कष्टप्रद
गर्बधारणाको पट्यारलाग्दो
समयको ख्याल नगरि
निरुत्तर जन्म दियौ
को खा को खा भन्दै
नानी खा भन्दै
उदास छाप्रोमा
एकादेशको कथा सुनाउदै
खान सिकायौ
मन भरि आशुको
सलेदो सल्काउदै
पसिना रुदै
तिम्रा मलीला हातहरुले
काख भरि भरि खेलायौ
ओठभरि सुम्सुमायौ
मुस्कान छर्दै हास्न सिकायौ
तर म टाढाछु आमा !
बिरक्त बन्दी जस्तो
बादलको छेउबाट चिहाइ रहेछु
मनका छिटाहरुबाट
आमाको खातिर
हाङ्गा बिनाको
हिउदको रुखझै
एकान्की चिन्तन
पालिरहेछु।।

चारपाने झापा
हाल: ब्रसेल्स,बेल्जियम
u-giri@hotmail.com