बिश्वासको बीज छरेर उमार जनजनमा


बिष्णुनन्द चाम्लिंग

सुन्दर नेपाल र्सबभौम राज्य
इतिहाँसले त भन्छ
पहिला त थियो अरे बिशाल नेपाल
अंगे्रजले निल्यो रे टिष्टा र काङ्गडा
लडेर देखाए अरे बहादुरी खुकुरी कै भरमा
बलभद्र कुँवर र उनका सिपाहीँहरुले
छुन दिएनन् अरे बाँकी भूभाग
परन्तु
दुःखको कुरो
गुमाइका टिष्टा र काङ्गडा
फर्काउँन सकेन योद्धाहरुले
भारतीयहरुले त लडेर भगाए अँगे्रजलाई
सिङ्गो भारत छोड्न बद्य बनाए
लडे नेपाली नेताहरुले पनि
नेहरु र गान्धिको पुच्छर भएर
भारत छाडेर जा भन्न सक्नेले
किन भनेन नेपालको जमिन पनि फिर्ता गरेर जा ?
किन लडेनन् आफ्नो गुमेको जमिन फर्काउँन ?
आखिरमा अँग्रेज र भरतले नेपाललाई
झाडा पखालाले ग्रसित बिरामीलाई
बिना जीवन जल जस्तै बनायो
१९५०को सन्धी लादेर
त्यही सन्धीले बिकासमा हथ्कडि र नेलकडि लगाइ दियो
अधिकारको कुरा गर्न खपिस हाम्रा नेताहरु
आफ्ना आमाबाबु, दाजुभाइ दिदीबहिनीसँग
अधिकारका लागि लड्न सक्छन्
आफनो देशको भूभाग फिर्ता लिनलाई
किन सक्दैनन् अन्तराष्ट्रिय अदालतमा
आफ्नो अधिकार खोज्न र माग्न ?
अहिले बाँचेका बाँकी भूभाग पनि
कति त मिचे अनि मिच्दै छन् बिस्तारबादी भारतले
तर
देख्दैनन् र बुझ्न चाहँदैनन् नव देशभक्तिहरुले
मात्र
जानेका छन् शत्रुको सामु धनुष्टंङ्कार बन्न
बस यत्ति
सिङ्गापूर, स्विजरल्याण्डको सपना देख्छन्
जनतालाई ढाँट्ने बाटो
जन्ताको आँखामा छारो हाल्ने काम
भन्छन् उनीहरु
म नेपाललाई सिङ्गापूर बनाइ दिन्छु्
स्विजरल्याण्ड बनाइ दिन्छु
तर
बिचरोहरुलाई के थाहा
स्विजरल्याण्ड संसारमा चिनिन कत्ति समय लाग्यो
कत्ति वर्षलाग्यो सिँगापूर बनिनु
ए नव देश भक्तिहरु हो
अब त भाषण होइन
अब त आशन होइन
बिश्वासको बीज छरेर
उमार जनजनमा
अँध्यारोमा उज्यालो खोज बिश्वासको टुकी बालेर
भेट्ने छौ बिकासको सही बाटो
चुमेर हेर नेपालको उर्बर माटो ।

१७ फेब्रुवरी १०
इन्द्रेणिपोखरि ३ खोटांग
हाल - हंगकंग
८५२-६३४०७०१४

तेसैले त तिमीले..


रामु गैरे

मेरो घरको झुपडिको बास मन परेन होला
तेसैले त ठुला ठुला महल रोज्यौ
दाउरा बाल्ने चुलो मन परेन होला
तेसैले त शहरको अटोमेटिक ग्यास खोज्यौ ।

मटीतेलमा बाल्ने बत्ती मन परेन होला
तेसैले त शहरको उज्यालो बिजुली रोज्यौ
चोखो माया बाहेक के नै थियो र तिमीलाई दिन
तेसैले त मेरो मायालाई धनको तराजुमा जोख्यौ ।

पैदल हिंड्न तिमीलाई थकाई लाग्यो होला
तेसैले त सरर गूड्ने मोटर बाइक् रोज्यौ
तिमीलाई पैसै ठुलो रहेछ म सोझोलाई के थाहा ?
तेसैले त तिमीले धन माथि नाता जोडेउ ।

गुन्द्रुक र धिडो तिमीलाई मन परेन होला
तेसैले त चिकेन तन्दुरी, मटन् बिरयनी अनी बियर व्हिस्की रोज्यौ
यिनै यिनै चिज नपुग रहेछ र पो म मा
तिमी र म बिचको नाता सधैंका लागि तोडेउ ।
अर्घाखाँची चिउरामाटी
हाल : दुबइ
gaireram25@gmail.com

सबै आफ्नो


दिलिप योन्जन

सबै आफ्नो पराइ भए, बाच्नु केको लागी
तल बगाई माथी खोज्ने,मान्छे कति स्वार्थी !

एउटा मुटु दुइटा भयो, लागे पछि खोट
बाच्नु भन्दा मर्नु निको, लागे पछि चोट
बाहिर जती हासे पनि, मनै रहेछ पापी
तल बगाई माथी खोज्ने,मान्छे कति स्वार्थी !

हिड्दा हिड्दै ठेस लाग्छ, लागे पछि दिन
साचो माया झूटो बनाई, लगाई छाडी रिन
बाहिर रुइ भित्र हास्ने, मान्छे रैछ जाली
तल बगाई माथी खोज्ने,मान्छे कति स्वार्थी !

अस्टिन, अमेरिका

गजल


बसन्त मोहन अधिकारी

आजभोली माग्ने भन्दा लुट्नेहरु महान अरे
लुकीछिपी मान्छे मार्न कुट्नेहरु महान अरे

पाप धर्म हाम्रो कर्म आफैलाई थाह छैन
गल्ती गरि बिना दण्ड छुट्नेहरु महान अरे

दुःख पर्दा आँशु झार्दै मेरो राजा भन्नेहरु
फकाएर लुटिसकी चुट्नेहरु महान अरे

कर्म गरि खानेहरु गाउँघरका पाखेँ भए
कुकर्म र वासनामा जुट्नेहरु महान अरे

लोभीपापी घरभरी सुख सयल खोजी राछन्
आफ्नो घर भडाएर फुट्नेहरु महान अरे
यूएर्इ

गुन्द्रुकको परिभाषा


स्यानु पाईजा

जीवनलाई बुझ्न खोजेको बेला
जीवन गुन्द्रुक जस्तै अमिलो छ
तिमी यस्लाई के भन्छ्यौ ??
म अमिलोलाई मिठो मानेर खान्छु
जीवनलाई मैले हरेक कोणमा दाँज्दा
हेराई, बुझाई, सोचाई फरक हुन सक्ला
समाय र परिवेशमा अलग ब्याख्या होला
कोहि भन्दछन- गुन्द्रुक कुहिएको साग हो
कोहि भन्दछन- गुन्द्रुक गरिव को भाग हो
कोहि भन्दछन- गुन्द्रुक नेपाली को माग हो
कोहि भन्दछन- गुन्द्रुक मसला नचाहिने साग हो
अझ कति ले भन्छन- गुन्द्रुक उमाल्नु पर्दैन
समाय , अनुभव फगतका कुरा होईनन
जस्ले जति ब्याख्या गरे आफ्नो अनुभवले गरे
साच्चै जीन्दगीका रहर, बैश, यौन प्रदेशमा
गुन्द्रुक जस्तै अमिलो बनाएर कुहाईको छैन र ?
कहिले गरिव बनेर, कहिले आभाव बोकेर
बिदेशिने आशा र ईच्छा आफ्नै होईन र ?
म अचानक रिसाउछु ।
कसैले मेरो जिन्दगी गुन्द्रुक हो भनेकोमा
अरु सित होईन आफै सित
जिन्दगीलाई गुन्द्रुक बनाएको मा
अमिलो भएर मात्रै जीवनलाई
गुन्द्रुक सित दाजेर हेरेको
गुन्द्रुक पनि सयौ बर्ष यसरी नै बन्छ
मात्र खाने पुस्ता फेरिन्छन
जीवन पनि यसरी नै चलेको छ
मात्र भोग्ने पुस्ता फेरिन्छन ।

पात्लेखेत-७, म्याग्दी

बलेको आगो


राकेश कार्की

बलेको आगो नै ताप्छन् सबै
बलेकोलाई नै च्याप्छन् सबै

बखान गरेर अक्षरले
तिनैका खबर छाप्छन् सबै
बलेकाकै कानमा भरेर
स्याबासीको धाप खाप्छन् सबै

बचेको खुचेको झर्ला भनि
दुबै हात मुख थाप्छन् सबै
फाइदा तिर जाउँकी भनि
को धेरै बलेको नाप्छन् सबै

लस् एन्जेलस्

प्रेम दिवस गीत


आचार्य प्रभा

भन्नेहरु भन्दै गरुन प्रेम झुटो भनि
सोंच्नेहरु सोँच्दै गरुन माया खोटो भनि ............../

देखाउँन सकौँ हामी प्रेम अमर छ भनि
बताउँन सकौं हामी माया अजर छ भनि ................/

बन्न सकौँ मायाँमा अमर जोडी हामी
लेखौँ हामी पिरतीको अमर काहानी ................./

फेर्न सकौं कलंकको अमिट प्रेम कथालाई
साट्न सकौँ दुई मुटुको पिर ब्यथालाई ............../

(रचना समय २ /१२ /१० साँझ ५ :१५ )